Skip to content

Dlugoterminowe wyniki tetniaka aorty brzusznej w populacji Medicare AD 5

1 miesiąc ago

133 words

Wyjściową charakterystykę i współistniejące warunki przed dopasowaniem skłonności do wyniku pokazano w Tabeli S1 w dodatkowym dodatku, a te po dopasowaniu skłonności-score pokazano w Tabeli 1. Po dopasowaniu, 79 932 pacjentów pozostawało w badanej populacji (39 996 w każdej kohorcie); nie było klinicznie istotnych różnic w podstawowych cechach charakterystycznych między dwiema kohortami. Porównanie wyjściowej charakterystyki dopasowanych i niezrównanych pacjentów w kohorcie endowaskularno-naprawczej przedstawiono w tabeli S2 w dodatkowym dodatku. Wyniki okołooperacyjne
Tabela 2. Tabela 2. Wyniki okołooperacyjne po endowaskularnej naprawie lub otwartej naprawie tętniaka aorty brzusznej w populacyjnym badaniu z dopasowaniem do oceny skłonności. Śmiertelność operacyjna wynosiła 1,6% w kohorcie z wewnątrznaczyniowo-naprawczym w porównaniu z 5,2% w kohorcie z otwartym remon- ryzyko zgonu z otwartą naprawą, 3,22; przedział ufności 95% [CI], 2,95 do 3,51; P <0,001). Ta korzyść z niższej śmiertelności z naprawą wewnątrznaczyniową była widoczna we wszystkich grupach wiekowych (tabela 2). Kohorcja endowaskularno-naprawcza, w porównaniu z kohortą z otwartą naprawą, również miała niższe odsetki okołooperacyjnych powikłań medycznych i chirurgicznych (np. Zapalenie płuc w 3,8% w porównaniu z 12,9%, p <0,001), częściej były wypisywane do domu (95,0% w porównaniu z 83,2%, p <0,001) i miał krótszy czas pobytu w szpitalu (3,5 dnia w porównaniu z 9,8 dni, p <0,001) (tabela 2). Porównanie wyników okołooperacyjnych u dopasowanych i niedopasowanych pacjentów w kohorcie endowaskularno-naprawczej przedstawiono w tabeli S3 w dodatkowym dodatku.
Przeżycie długoterminowe
Rycina 1. Ryc. 1. Przeżycie po naprawie wewnątrznaczyniowej lub otwartej naprawie tętniaka aorty brzusznej. Pokazano odsetek przeżyć wśród wszystkich pacjentów, którzy przeszli naprawę wewnątrznaczyniową lu b otwartą naprawę tętniaków aorty brzusznej (panel A) oraz wśród pacjentów poddanych zabiegowi w trakcie okres od 2001 r. do 2004 r. oraz w okresie od 2005 r. do 2008 r. (panel B). I słupki wskazują 99% przedziały ufności.
Prawdopodobieństwo długoterminowego przeżycia w dwóch kohortach pokazano na rysunku 1A. Wczesna korzyść z przeżycia po remoncie wewnątrznaczyniowym utrzymywała się przez około 3 lata, po czym oszacowane krzywe przeżycia były podobne. Prawdopodobieństwo długoterminowego przeżycia zmniejszyło się wraz ze wzrostem wieku, a wczesna przewaga naprawy wewnątrznaczyniowej była większa wraz z wiekiem (ryc. S1 w dodatku uzupełniającym). W porównaniu wyników napraw przeprowadzonych w latach 2005-2008 z wynikami przeprowadzonymi w latach 2001-2004, ogólne wskaźniki przeżycia były wyższe w późniejszym okresie, ale wyniki były w inny sposób podobne (rysunek 1B).
Wczesna dywergencja i późniejsza zbieżność krzywych p rzeżycia sugerują, że zagrożenia śmierci nie były proporcjonalne [więcej w: Azeloglicyna, leczenie chrapania warszawa, gruz kruszony ]

Powiązane tematy z artykułem: Azeloglicyna gruz kruszony leczenie chrapania warszawa